Minister Klink wil voor huisartsen de norm voor de vergoeding van de praktijkkosten verlagen. Via een onderzoek is duidelijk geworden, dat huisartsen gemiddeld die praktijkkosten niet opmaakten aan de praktijk, maar daarmee extra inkomen vergaarden. Dus kan die vergoeding naar beneden. Om nu niet alles zo zuur te maken heeft Ab bedacht, dat de huisartsen in hun norminkomen wel weer iets mochten groeien. Deze beweging staat nog los van de voorgenomen bezuiniging van 60 miljoen op huisartsgeneeskunde. De minister heeft niet erg nagedacht over de consequenties van deze aanpassingen voor gezondheidscentra en geeft met deze verschuiving echt een heel fout signaal af aan huisartsen.

Huisartsen heten zelfstandig ondernemer te zijn. Dat betekent runnen van de praktijk, geld investeren in verbetering en eventueel reserveren voor slechtere tijden. Daar waar marktkansen liggen, deze benutten. Dus springen huisartsen bijvoorbeeld massaal op het uitvoeren van de DBC’s in hun bereik. Daarmee stijgt de omzet. Helemaal goed in betere tijden.

In slechtere tijden speelt de huisarts een gekwetste rol. Het vak is zwaar en men verdient al zo weinig. De minister of de zorgverzekeraar moet in actie komen. Die houding is niet consequent. Of de huisarts is een uitvoerder van beleid of hij is een ondernemer. Die ondernemende rol wordt door de  minister verder gepropageerd. Dan is de ouderwetse manier van het loskoppelen van inkomen en praktijkkosten helemaal niet logisch. Huisartsen moeten een integrale vergoeding krijgen. Niets oormerken. Het zou de eigen afweging van de huisarts moeten zijn hoeveel geld er naar prive inkomen gaat en hoeveel naar de organisatie van de praktijk, hoeveel naar de reserve en hoeveel er geinvesteerd moet worden. Dat oormerken van geld voor praktijkkosten en voor inkomen geeft  de bevestiging, dat de overheid daarvoor verantwoordelijk is. En dat ondermijnt het ondernemende karakter binnen de zorg.

En het heeft nog een heel ander effect, waar blijkbaar nog helemaal niet bij is stilgestaan.

De minister stimuleert samenwerking in de eerste lijn. Geslaagde samenwerkingsverbanden zijn te vinden bij groepen van huisartspraktijken en bij de betere gezondheidscentra. Zij hebben een snel en flexibel antwoord op de nieuwe strategische ontwikkelingen. Voor die samenwerking is wel geld nodig. Dat geld komt veelal uit de praktijkkostenvergoeding. Dat wordt nu minder. Tegelijkertijd moet er door die samenwerkingsverbanden wel meer loon aan huisartsen worden  betaald. Het effect is dubbel negatief; minder inkomsten voor de organisatie en meer uitgaven aan loon. Veel samenwerkingsverbanden gaan omvallen! Minister Klink……. nog even over nadenken???