Je gaat naar school en je leert een vak. Je begint met werken en doet ervaring op. Er zijn zat extra scholingen binnen je instelling, en af en toe ga je voor je ‘punten’  nog naar een cursus buiten de deur. Zo blijf je ‘bij’……

Een heel belangrijke bron aan informatie laat je dan jammer genoeg liggen……..

In mijn dagelijkse discussies met professionals in de zorg vraag ik steevast naar hoe de professional leert. Goede professionals hebben intervisie of casusbesprekingen. Daar kun je je meest exotische problematiek met elkaar doorspreken. Spannend, maar minder leerzaam. Immers, het gaat hier nou juist om die exotische dingen, die niet zo vaak voorkomen.

Hoe ga je nu om met die 80% alledaagse problematiek. Hoe leer je daar nu van? Meestal worden die situaties na verloop van tijd op het ruggemerg gedaan. Niet fout, maar wel minder bewust. Juist in die 80% zitten de echte blinde vlekken. Wanneer we die oplossen is er ook het meeste effect voor onze klanten.

Dus een goede tip is om bij casusbesprekingen of intervisie een collega in je agenda zomaar lukraak een afspraak te laten prikken. Vertel wat je met dit klantcontact gedaan hebt en hoe en waarom. Ik garandeer je, dat er een wereld voor je opengaat. Hoewel je dezelfde school hebt als je collega’s is er toch een enorm verschil in de wijze van aanpakken. De nieuwsgierigheid naar de werkmethoden van je collega’s helpt ook het te normaliseren om iets te vinden van elkaar. Want dat gebeurt werkelijk te weinig. Dat we elkaar aanspreken op een patient-actie, die we eigenlijk volkomen verkeerd vinden. Doorsnee is men erg voorzichtig met elkaar. En hoeveel echte fouten gaan zo dag in dag uit gewoon door???

Dus….blijf nieuwsgierig!!!!!